Zakończenie
Niniejsza praca podejmuje zagadnienie realizowania się misyjnej działalności Kościoła w założeniach myśli postmodernistycznej. W tym celu przedstawia zarówno idee i założenia postmodernizmu, jak i najnowsze nauczanie Magisterium Ecclesiae oraz myśli misjologicznej dotyczące działalności misyjnej Kościoła. Dokonano tego w dwóch pierwszych rozdziałach pracy. Następnie w trzecim rozdziale zaprezentowano wzajemną relację myśli postmodernistycznej do kluczowych elementów kościelnych misji katolickich, uwzględniając także krytyczne odpowiedzi ze strony Magisterium Ecclesiae, klaryfikujące istotne kwestie posłannictwa misyjnego Kościoła.
Pierwszy rozdział przedstawia podstawowe kierunki w myśli postmodernistycznej. Filozoficzna myśl postmodernistyczna charakteryzuje się zanegowaniem uniwersalności rozumu, odrzuceniem idei prawdy i obiektywności, uwypukleniem wartości języka w poznaniu (tekstualizm), negacją możliwości odnalezienia jedności, w sposób jaki czynił to modernizm, a także dekonstrukcyjną metodą poznawczą. Obok filozoficznych założeń postmodernizmu pierwszy rozdział pracy charakteryzuje te odniesienia myśli postmodernistycznej, które znajdują wspólny punkt zainteresowania z teologią. Dotyczą one zagadnienia koncepcji osoby ludzkiej, a właściwie jej głębokiego kryzysu, jaki istnieje w postmodernistycznym jej pojmowaniu, sposobu rozumienia etyki a także odniesienia do wartości transcendentnych i religijnych, które wyrażają się w zjawisku desakralizacji.
Rozdział drugi przedstawia rozwój myśli misjologicznej dotyczącej działalności misyjnej Kościoła, jaki dokonał się w czasach współczesnych. Prezentuje dorobek teologiczny przedsoborowych szkół misjologicznych: monasterską, lowańską, francuską i hiszpańską, które stanowiły przygotowanie pod soborową naukę o misjach. Przedstawia również dokumenty Magisterium Ecclesiae, które od czasu Soboru Watykańskiego Drugiego kształtują rozumienie działalności misyjnej Kościoła. Należą do nich: dekret o działalności misyjnej Kościoła Ad gentes divinus, adhortacja apostolska papieża Pawła VI Evangelii nuntiandi oraz encyklika papieża Jana Pawła II Redemptoris missio. Scharakteryzowane są również współczesne, główne nurty myśli misjologicznej, które podejmują zagadnienie misji Kościoła w kategoriach dialogu międzyreligijnego, pogłębionego rozumienia zagadnienia inkulturacji Ewangelii, podkreślaniu kwestii rozwoju człowieka i wyzwalania go z różnego rodzaju form ucisku i zniewolenia oraz przyznawaniu większej roli teologiom kontekstualnym jako owocu pracy nad wkorzenieniem Ewangelii w kulturę.
Rozdział trzeci prezentuje współczesne sposoby łączenia misyjnego posłannictwa Kościoła w kategoriach postmodernistycznych. Prezentuje konflikty zgodności z katolicką misjologią, które taka synteza rodzi. Dotyczą one dogmatycznych podstaw misji, które odnoszą się do rozumienia uniwersalnej roli zbawczej Jezusa Chrystusa, jak również do pojmowania powszechności posłannictwa misyjnego Kościoła, które w takich ujęciach zostaje drastycznie zniekształcone i wypaczone. Przedstawia również niektóre koncepcje w misjologii, które dotykają dróg realizowania się misyjnej działalności Kościoła, takich jak: przeakcentowanej teologii Królestwa Bożego, błędnie rozumianej koncepcji ewangelizacji kultur w perspektywie pluralizmu kulturowego i religijnego oraz fałszywie rozumianego dialogu międzyreligijnego, prowadzonego w założeniach filozofii postmodernistycznych. Zawiera on również charakterystykę osoby misjonarza w kontekście postmodernistycznym a szczególnie jego eklezjalnej tożsamości oraz prowadzenia przez niego działalności misyjnej w przestrzeni nowej duchowości.
Po przeanalizowaniu fenomenu postmodernizmu w świetle katolickiego rozumienia działalności misyjnej, uwzględniając także wzajemne oddziaływanie na siebie obu tych rzeczywistości, należy wyciągnąć wniosek, że w postmodernizmie nie ma miejsca dla akceptacji działalności misyjnej Kościoła w całej jej pełni. Każda próba połączenia obu tych idei prowadzi do ujęć redukcjonistycznych w pojmowaniu i prowadzeniu działalności misyjnej, dotykających najgłębszej istoty jej tożsamości. Pozbawia się w ten sposób misje Kościoła zarówno celowości jak i skuteczności, eliminując ich nadprzyrodzoną wyjątkowość, której świadomość przynaglała kolejne pokolenia misjonarzy do głoszenia zbawienia w Jezusie Chrystusie i zakładania Kościoła, który w owym procesie przekazywania prawdy o zbawieniu w Chrystusie jest nieodłączny.
Przedstawione zagadnienie działalności misyjnej wobec myśli i postaw postmodernistycznych może być nadal poddawane bardziej szczegółowym badaniom na gruncie misjologii. Zarówno wielka różnorodność ujęć, jak i bogactwo treściowe tematyki, pozwalają na bardziej dogłębną analizę poszczególnych aspektów prezentowanych w niniejszej pracy.
\
Summary
This M.A. thesis entitled: Postmodernism and Missions. An attempt of synthesis, examines the relationships existing between postmodernism and the Catholic theology of mission. Postmodernism is a multidimensional phenomenon comprising both the different fields of culture, human thought and everyday life. This thesis focuses on the presentation of postmodern philosophical assumptions, taking into account the reference postmodern theological thinking, in particular: human dignity, ethics and the relationship to transcendent values. These issues are discussed in the first chapter of the thesis.
The second chapter of the thesis presents the development of contemporary theology of mission in the Catholic Church. For this development contributed to the schools of mission thought: Munster, Louvain, Burgos and French school. They had a big influence on the theology of mission that has been developed at the second Vatican Council, especially in the Decree on missionary activity Ad Gentes, which became a milestone in the understanding of the Church\'s mission. After the Second Vatican council theological thought has been further development, what has become apparent, especially in such Church documents as Evangelii nuntiandi and Redemptoris missio and a rich reflections on the missions of contemporary theologians.
Presentation of the main objectives of postmodern and contemporary understanding of mission in Catholic theology, allowed in the third chapter, to present ways of understanding the Church\'s mission in terms of postmodern thought. The third chapter also presents the challenges faced by a missionary working in the postmodern context.
As demonstrated by the critical analysis of these attempts to combine these two ways of thinking, postmodern and the Catholic theology of mission, it is not possible to execute a Catholic missions in the postmodern assumptions. Any such combination causes the loss of identity of the Christian message transmitted for centuries by the Church\'s missionary work.
*Postmodernizm. Antologia przekładów*, R. Nycz (red.), Kraków 1998, s. 47-61.
s. 529-530.
NewYork 2008.
G. Anderson (red.), New York 1998, s. 54-55.
„*Verbum SVD" 1991 nr 32, s. 117.
2010-11-23 \<http://www.religion-online.org/showarticle.asp?title=3246\>.
San Fransisco 2009, s. 153-154.