W zdolnościach i charyzmatach się wzrasta. W Kościele w naszej…

W zdolnościach i charyzmatach się wzrasta. W Kościele w naszej posłudze nic nam nie spada ot tak, "z nieba". Pan zasiewa ziarna ale chce naszej współpracy aby być bardziej skutecznymi narzędziami w dziele ewangelizacji świata.

Dla pragnących służyć jeszcze pełniej głoszeniu Dobrej Nowiny o Zmartwywstałym we współczesnym świecie CHARIS International, ogłasza cykl Seminarium Logos dla formacji ewangelizatorów. Jest też możliwość przeżycia tego seminarium w j. polskim.

Szczegóły poniżej: http://www.charis.international/en/seminarlogos/?fbclid=IwAR3xoQ2eGbmooEoTWR9GtodHwcINb_sqSTsuCLBIvX-_wOasDqhFJBTOhdA

Sam już się zapisałem, bo obecny czas i to co przyniesie przyszłość, jakkolwiek może być inna od tego co znaliśmy to dla nas na pewno będzie Godziną Ewangelizacji.

I taka jeszcze jedna myśl na kanwie, jako owoc wczorajszej pracy z zespołem formacyjnym Centralnej Diakonii Misyjnej, gdzie chcemy Evangelii Gaudium papieża Franciszka przekłuć na model formacyjny i duchowy dla członków diakonii misyjnej Ruchu.

Jeden cytat, jakże aktualny dla wielu katolików, pobożnych ludzi a tak duchowo schorowanych.

„Nie” dla jałowego pesymizmu

\84. Radość Ewangelii jest tym, czego nic i nikt nie zdoła nam odebrać (por. J 16, 22). Choroby współczesnego świata oraz Kościoła nie powinny stanowić wymówki, by zmniejszyć nasze zaangażowanie i nasz zapał. Traktujmy je jako wyzwania, by wzrastać. Ponadto, spojrzenie wiary zdolne jest rozpoznać światło, które Duch Święty zawsze wnosi pośród mroków, nie zapominając, że «gdzie [...] wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska» (Rz 5, 2). Nasza wiara wezwana jest, by dostrzec wino, w które może być przemieniona woda, i odkryć ziarno rosnące pośród kąkolu. Po pięćdziesięciu latach od Soboru Watykańskiego II, nawet jeśli doświadczamy bólu z powodu nędzy naszej epoki i dalecy jesteśmy od naiwnego optymizmu, większy realizm nie powinien oznaczać mniejszej ufności do Ducha ani mniejszej hojności. W tym sensie możemy powrócić do wysłuchania słów błogosławionego Jana XXIII z pamiętnego dnia 11 października 1962 r.:

«Nie bez obrazy dla naszych uszu, docierają do nas głosy niektórych, którzy chociaż zapaleni gorliwością do religii, oceniają jednak fakty bez dostatecznej obiektywności i roztropnego sądu. W obecnych warunkach społeczeństwa ludzkiego nie są zdolni widzieć nic innego, jak tylko ruiny i kłopoty. […] Wydaje nam się, że powinniśmy się zdecydowanie odciąć od tych proroków nieszczęść, głoszących co najgorsze, tak jakby bliski już był koniec świata. W obecnym momencie historycznym, w którym ludzkość wydaje się wkraczać w nowy porządek rzeczy, trzeba raczej dostrzegać tajemnicze plany Bożej Opatrzności, urzeczywistniające się kolejno dzięki działalności ludzi, a często wykraczające poza ich oczekiwania i z mądrością rozporządzające wszystkim, nawet przez niesprzyjające ludzkie wydarzenia, dla dobra Kościoła»