W życiu zakonnika fundamentalną (dosłownie) rolę odgrywa nowicjat.…

W życiu zakonnika fundamentalną (dosłownie) rolę odgrywa nowicjat. To on buduje podwaliny pod całe życie. Nasz Założyciel mawiał, że w nowicjacie Bóg udziela łask, których już nigdy później nie udzieli w czasie całego życia zakonnego.

Potem następuje przed ślubami wieczystymi drugi okres, u nas nazywany "nowicjatem wieczystym". Jest to czas pogłębionej refleksji nad życiem przed ostateczną decyzją złożenia ślubów wieczystych. Ale jest i tzw. "trzeci nowicjat", zwany u nas tercjatem. On w wizji formacyjnej przypada pomiędzy 10 a 15 rokiem od ślubów wieczystych.

"Tercjat służy religijnej refleksji, pogłębieniu i umocnieniu misjonarskiego powołania oraz dalszemu kształceniu" mówią nasze Konstytucje werbistowskie.

Kiedy patrzę sobie co obecne się dzieje dla mnie to widzę, że Opatrzność przez zewnętrzne okoliczności sprowadzając mnie pod koniec zeszłego roku na miejsce dalekie od cywilizacji i w krótkim czasie zatrzymując mnie przez światową pandemię, raczej na sporo miesięcy, przygotowała mi szczególny tercjat.

W tym roku mija 10 lat do moich ślubów wieczystych. Dotąd moje życie misyjne na wyspie było bardzo aktywne, tysiące kilometrów w podróży i masa wydarzeń a obecnie: proste codzienne sprawy, możliwość codziennego długiego spaceru z różańcem w ręku, życie w harmonii z naturą i harmonijny rytm dnia.

Podobnie jak przed 18 laty w pierwszym nowicjacie żyję po prostu dniem codziennym, bez wybiegania myślami "co do będzie z tą pandemią" itp,itd.

Żyć tylko dziś to wielka łaska ale i po prostu życie Ewangelią: "Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie. Dosyć ma dzień swojej biedy" Mt 6,34

Wielka to łaska obecnego czasu.

Faustyna otwiera swój Dzienniczek przepięknym poematem o codzienności, który Wam dedykuję życząc także Wam łaski życia dniem dzisiejszym (będzie w komentarzu).