Światło_Życie (wpis widoczny dla osób związanych z Ruchem, formujących się i posługujących w nim)

Wchodzimy dziś w Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan.

Z tej racji narodziła mi się myśl jakiś czas temu aby przypomnieć (a raczej dla wielu będzie raczej nowość) ekumeniczny wymiar osoby ks. Blachnickiego i jego pragnień ekumenicznych wobec Ruchu, który powołał do życia z natchnienia Ducha Świętego.

Tak więc rozpoczynam tu cykl: "Ruch Światło-Życie jako ruch ekumeniczny".

Każdego dnia w tym tygodniu modlitw będę jakąś ekumeniczną myśl Ojca Franciszka przypomniał. Ale zacznę od wydarzenia i wspomnień jego kontaktów z Irlandią. Obecni członkowie Ruchu w Irlandii na pewno czują się docenieni, że tu kiedyś był. Co go tu sprowadziło? Zakładanie kręgów Domowego Kościoła? Bynajmniej.

Warto to sobie przypominać i uświadamiać, że to żadna katolicka organizacja nie dostrzegła ks. Blachnickiego jako atrakcyjnego dla Irlandii, ale ruch ekumeniczny. Przybył tu trzykrotnie właśnie poprzez związki z ruchem Agape. Długo by pisać ile dziś wymiarów charyzmatu Światło-Życie zawdzięczamy właśnie tym kontaktom z innymi chrześcijanami. Sam o tym pisał w jednym z wykładów.

Pragnienia ewangelizacyjne i ekumeniczne Ojca Blachnickiego wobec Ruchu to wciąż dziedzictwo do podjęcia (bo na pewno powszechnie w Ruchu to "leży" a szczególnie to drugie). Wracając po blisko 10 latach do Ruchu zobaczyłem, że w jego dzisiejszym byciu ekumenizm praktycznie nie jest treścią istotną (w formalnych dokumentach istnieje zapisany ale na pewno nie jest przeżywany na poziomie normalnego życia Ruchu, poza wyjątkami).

Kiedy 3 lata temu poznałem Davida Wilsona(wczoraj przypomniałem to spotkanie), to jako owoc tego spotkania było zaproszenie mnie z wystąpieniem dla ruchu Agape w sierpniu 2017. Stąd pochodzi to zdjęcie. Są na nim Pam i David Wilson. David był to jedyny nie-katolik w Agape w Irlandii, kiedy odwiedzał ją ks. Blachnicki. On zorganizował w Irlandii jego pierwszą wizytę, i to u nich Ojciec mieszkał w czasie tej wizyty. Spotkanie z Davidem a także wspomnienia jego żony, pokazały mi rzeczywistość kiedyś żywo istniejącą i ważną dla Ojca Franciszka, nie marginalną.

Skąd w Ojcu było tyle zapału ekumenicznego? Myślę, że właśnie z życia charyzmatem Światło-Życie. Dekret o ekumenizmie Soboru Watykańskiego II nie traktował jako ładnego dyplomatycznego stwierdzenia, ale jako życiodajnego światła, które musi stawać się życiem w normalnym życiu Kościoła, nawet jeśli była to droga pionierska i kamienista, gdzie zapewne nie uniknięto błędów.

Dlatego nieco zapomniany ekumeniczny wymiar jego osoby w tym tygodniu będę chciał nieco przypomnieć.

<img loading="lazy" src="/fb-media/Photos_1094962741906/10215656879642655.jpg" alt="#Światło_Życie (wpis widoczny dla osób związanych z Ruchem, formujących się i posługujących w nim)

Wchodzimy dziś w Tyd">