"I tak przechodzą pokolenia — Nadzy przychodzą na świat i nadzy…

"I tak przechodzą pokolenia — Nadzy przychodzą na świat i nadzy wracają do ziemi, z której zostali wzięci. «Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz». To co było kształtne w bezkształtne. To co było żywe — oto teraz martwe. To co było piękne — oto teraz brzydota spustoszenia. A przecież nie cały umieram, to co we mnie niezniszczalne trwa! " Jan Paweł II - Tryptyk Rzymski

Werbiści w Irlandii mają tylko jeden cmentarz, właśnie w Donamon.

Szczególnymi znakami są groby tych, którzy zostawili swoją ziemię rodzinną i tutaj w Irlandii zakończyli swoje życie. Wśród nich ten, który przyniósł charyzmat naszego Zgromadzenia do Irlandii, jeden z naszych niemieckich współbraci. Żył tu zaledwie kilka miesięcy i zmarł nagle. Duch Święty jednak nie długością życia się tylko posługuje, ale i intensywnością duchowego doświadczenia osoby, z którego owoce płyną i po śmierci.

Groby misjonarzy, tak jak wszystkich chrześcijan, to jak ziarna zasadzone w ziemi aby w mocy życiodajnej śmierci wydały owoc w Chrystusie.

Zawsze lubiłem cmentarze, szczególnie jako miejsce modlitwy. Jako kleryk w Pieniężnie nawet miałem przez rok okazję być grabarzem i troszczyć się o nasz zakonny cmentarz a nawet przygotować grób jednemu z naszych bardzo zasłużonych współbraci, który w młodości przeżył obóz koncentracyjny. To była piękna posługa miłosierdzia.