muzanadobranoc

W kolejnej odsłonie dzieła Deus Meus, dziś pieśń z XVIII wieku. "Dobranoc Głowo święta" To bardzo długa pieśń oddająca część całemu Ciału Jezusa Ukrzyżowanego, oraz krzyżowi i grobowi Pana. Chyba mało gdzie śpiewana w całości dziewięciu zwrotek.

Ja tą pieśń bardzo lubię w związku z Faustyną i tego jak współczesne wtedy media przyczyniły się do jej mistycznego przeżycia. W swoim Dzienniczku zanotowała:

"Kiedy dziś wieczorem usłyszałam przez radio pieśń: Dobranoc Ci, Głowo święta Jezusa mojego, nagle duch mój został porwany w tajemnicze łono Boga i poznałam, na czym polega wielkość duszy i co ma wobec Boga znaczenie: miłość i miłość, i jeszcze raz miłość. I poznałam, jak wszystko, co istnieje, jest przesiąknięte Bogiem, i tak wielka zalała mnie miłość Boża, że niepodobna tego opisać. Szczęśliwa dusza, która umie kochać bez zastrzeżeń, bo w tym jej wielkość."

Jak widać i św. Faustyna miała okazję do swojej muzy na dobranoc dzięki Polskiemu Radiu :)