Jedna z moich wielkopostnych lektur, ukazująca jak rozwijała się w…

Jedna z moich wielkopostnych lektur, ukazująca jak rozwijała się w pierwszych wiekach, od czasów Apostołów, droga czynienia chrześcijan, która wróciła w naszych czasach w postaci pochrzecielnego katechumenatu. Zrozumienie jego istoty jest jedną z wewnętrznych sił prawdziwej duchowej rewolucji.

Widział to też Jan Paweł II który 1988 powiedział:

"Ktoś (...) postawił sobie pytanie: Skąd pochodziła moc wiary Kościoła pierwotnego. I skąd bierze się słabość, o wiele przecież liczniejszego, Kościoła dzisiejszego? (...) Gdy zastanawiamy się nad chrztem, gdy udzielamy tego sakramentu, zasadniczego przecież dla naszej wiary (...), widzimy coraz wyraźniej, że dzisiejsza praktyka chrztu staje się coraz bardziej uboga, niewystarczająca, trochę powierzchowna. Gdy chodzi o samą sakramentalną naturę chrztu, o jego sakramentalną tożsamość, gdy chodzi o obietnice chrzcielne, które są w swej treści naprawdę programem całego życia, nowego życia w Chrystusie, oczywiście wszystko to praktykuje się w liturgii dzisiejszego Kościoła. Jednocześnie widać jednak, że bez uprzedniego katechumenatu praktyka a staje się niewystarczająca, jakby nieadekwatna do tego wielkiego misterium wiary i miłości Boga, jakim jest sakrament chrztu ...), widać jakim skarbem dla Kościoła był właśnie katechumenat jako sposób, jako metoda przygotowania do chrztu (...)"

Sam również w swoim doświadczeniu kapłańskim zobaczyłem iż niewystarczająca jest sama katecheza dorosłych i przedstawianie prawd wiary (a poświęcałem temu dość dużo czasu). Konieczny jest katechumenat dorosłych: formowanie postaw wiary (wynikających z otrzymanego światła) w małej wspólnocie wiary. To jest dopiero latanie na dwóch skrzydłach. Stąd sam przebudowałem swoje działanie tak, aby przestrzeń takiej formacji katechumenalnej, uzyskała priorytet mojej posługi misyjnej w Irlandii. Owoce takiego działania są dla mnie bardzo widoczne, i bardzo obfite!