Moja kolejna lektura (powrót po latach 😊 ) na okres po Pięćdziesiątnicy rozpoczyna się w symbolicznym dniu. Dziś mija równe 50 lat kiedy ks. Blachnicki zasiadł do swojego prywatnego dziennika „Notatki o Kościele Żywym” i uczynił bardzo długi i obszerny wpis konkretyzując wizję, która jako szczególny charyzmat Ducha Świętego dojrzewała w nim przez lata.

Napisał o niej: „W rezultacie konfrontacji i pewnej syntezy moich idei i poszukiwań, przewijających się przez całe moje życie, z obiektywną rzeczywistością odnawiającego się dziś w Duchu Świętym Kościoła, powstała we mnie jakaś nowa wizja Kościoła mającego się urzeczywistnić we współczesnym świecie, a zarazem wizja programu, dróg i metod wiodących do tego urzeczywistnienia. Ten program widzę również jako program mojego dalszego życia i działania.”

Najpierw wymienił i opisał 6 idei przewodnich w których miały się one urzeczywistniać w przestrzeni ruchu o którym napisał: „Hasło Kościół Żywy dopiero wyraża to, o co właściwie chodzi. Z tym hasłem wiąże mi się w tej chwili wizja ruchu, któremu chcę się poświęcić.”

Ten rodzący się Ruch miał się wyrażać w 9 przestrzeniach działania w Kościele: instytut teologiczny, kapłani, rodziny, młodzi, dorośli, elity katolickie. Rzeczy te nie pozostały na papierze. W wakacje tego samego roku zaprezentował te wizje w Krościenku 5 filarów Ruchu. Dalsze życie to było tylko organiczne rozwijanie tej wizji, czego się spodziewał już 23 maja 1968, że to nastąpi. Tak rodził się w pełnym wymiarze Ruch Światło-Życie, który czasem trudno jest opisać całościowo i niekiedy ktoś z niego wybiera (i rozumie) tylko jeden aspekt a pierwotna wizja jest holistyczna i bardzo szeroka.

Jednym z milowych kroków był też wysiłek intelektualny studiów teologii. Teologii pastoralnej. Tak powstała jego praca habilitacyjna, której 2 rozdział to ta żółta książka po lewej :) Jest to na pewno treściowo #blachnicki_level_hard 😊

ruchświatłożycie

podziwiamblachnickiego

ŻywyKościół