muzanadobranoc

Na rozpoczęcie Tygodnia Modlitwy o Jedność Chrześcijan specjalny utwór wołający o jedność jako uzdrawiający dar pochodzący od Trójjednynego Boga.

Generalnie mój dobranocny wieczorny cykl muzyczny nie potrzebuje specjalnego tygodnia ekumenicznego gdyż jest ekumeniczny sam ze swej natury: w lwiej części muzyka którą prezentuję jest bowiem nie-katolicka a pochodząca od chrześcijan innych wyznań.

Czy znaczy to, że utożsamiam się ze wszystkim co ci artyści mogą twierdzić o wierze poza muzyką a czasem nawet w jakiejś drobnej części tekstów swoich pieśni/piosenek? Oczywiście nie. Ale nie znaczy to, że nie dostrzegam tej ogromnej wspólnej części i działania Ducha Świętego pośród braci i sióstr z innych Wspólnot chrześcijańskich.

Ekumenizm i to realnie doświadczalny dość wcześnie przyszedł do mojego życia po przez moje wyjazdy do USA. Tam Duch Święty otwierał moje oczy na tę rzeczywistość, choć dla mnie jako wyrastającego już nastolatka, nie było łatwo sobie odpowiedzieć na wszystkie ekumeniczne kwestie.

Po kilu latach duchowej zimy w tym temacie, znów Duch Święty prowadzi mnie do innych chrześcijan. Ekumenizm jest trudny, stąd niekiedy bezpiecznie jest zatrzymać się na swoim progu oceny innych wierzących spoza własnego Kościoła lub przyjąć postawę obojętności wobec nich, patrząc na to ze swojej "wygodnej" pozycji pełni prawdy w Kościele katolickim.

Ale jeśli ktoś głęboko poprosi Pana, to na pewno da mu doświadczenie Jego Serca zranionego podziałem wierzących ale i radości Ducha kiedy chrześcijanie zbierają się razem i okazują sobie miłość.

To wymaga też pokory uznania, że Duch Święty jest wolny w swoim działaniu i to On przewodzi a Kościół (w różnych wymiarach) musi szukać Jego głosu i działania i rozeznawać, wciąż będąc poddawanym czemuś, co niekoniecznie chciałby sam z siebie w warstwie ludzkiej podejmować.

Bardzo mnie ucieszyło stwierdzenie które usłyszałem z ust papieża Benedykta, wypowiedziane do młodych na spotkaniu Taize w Rzymie. Stwierdził on, że dla Kościoła Katolickiego ekumenizm jest drogą nieodwracalną. Chwała Panu!

A wpis szczególnie dedykuję Iwona Bednarz-Major i jej mężowi oraz ich staraniom jakie na polu ekumenicznym podejmują :)