muzanadobranoc

Ja niebawem ruszam w drogę (gdzie, o tym jutro). Zostawiam Was na wieczór tym razem nie tylko muzyką ale i poezją wprowadzająca w muzykę.

Wojna rozpoczęła się 1 września 1939 r. a to był pierwszy piątek miesiąca, tak jak dziś... Dzień, kiedy szczególnie jesteśmy zaproszeni aby łączyć się z Sercem Jezusa, wyniszczonym z miłości do grzeszników.

W tym roku miałem okazję w 10 dni przejechać Polskę z irlandzką grupą. Takie przyspieszone i intensywne przeżywanie Ojczyzny ma swój szczególny wymiar: pozwala uświadomić sobie z mocą to duchowe doświadczenie jakim jest Polska i jak wielką ono miało cenę. To, że Polska wciąż istnieje jako naród jest niewątpliwie cudem od Boga . Co więcej, ta ofiara milionów naszych braci i sióstr złączona z Ofiarą Chrystusa ma ogromną życiodajną moc. Moc, z której nie zdają sobie elity tego świata ani ci którzy działają (świadomie bądź nie, to już inna kwestia) przeciw duszy narodu polskiego a ona może uchronić nas od katastrofy samozagłady ku której zmierzają niektóre narody Europy.

Niech więc Duch Święty ożywia obecnie żyjące pokolenia Polaków, także przez wstawiennictwo tych wszystkich naszych Rodaków, którzy zostali krwią złączeni z krzyżem Jezusa przez ich śmierć i decyzję wiary. O tym mówi wiersz napisany przez kapłana-męczennika w obozie koncentracyjnym w Dachau. Niech on będzie wstępem do dzisiejszej muzyki, w jego świetle jest nawet lepiej zrozumiały.

RADOSNYM, Panie! Nie siedzę bezczynnie Z Chrystusa życiodajną łącząc się ofiarą, Gdy bracia moi za Ojczyznę walczą... Więc że więzień za Ojczyznę walczyć może... Radosnym, Boże!

RADOSNYM, Panie, boś mi żyć dozwolił W ogromnym tym przełomie wszechdziejów ludzkości, Gdy wojna wszystkich dni Słowian zawraca... Że więźniów gromada dni kuć te pomoże, Radosnym, Boże!

TYŚ nam dał łaskę, że kroplą być mamy, Co brzegu dopełni kielicha ofiary Polskiej lat dwustu, a największej teraz... Że pohańbienie kroplą tą być może, Radosnym, Boże!

PRZEZ lat dwadzieścia Wolnej Polski bytu Dałeś wzrost nam, oświatę i decyzję mocy. A za naukę, że tylko z Chrystusem Szczęście Ojczyzna swoje wykuć może, Wdzięcznym Ci, Boże!

WYŻEJ nad niewolnika pokój ceniąc honor, Pod dziką wroga legliśmy napaścią, Bój krwawy świata wszczynając z tyranem. Że w "czterdzieści i cztery" już wolności zorze, Pewnym, o Boże!

WIEM, że na chacie ojczystej swej zatkniem Już nie męczeństwa krzyż, lecz chwały naszej, Chryste! Bo Polski chwała z ofiar synów będzie... Stąd gdy i ciało ofiaruję może... Radosna ma dusza, Boże!

bł. ks. S. W. Frelichowski, Dachau, 1943