myślnakoniecdnia

Oto oficjalne portrety kanonizacyjne dzieci fatimskich, które już w niedzielę zostaną ogłoszone świętymi, dołączając do wcale nie tak małego grona świętych dzieci. Ich przykład pokazuje, że droga do świętości nie jest związana z rozwojem psychologicznym i emocjonalnym, że można heroicznie żyć wiarą mając dziecięce spojrzenie i przeżywanie na świata.

Bardzo celnie o prowadzeniu do dojrzałości chrześcijańskiej także dzieci na równi z innymi grupami wierzących pisał ks. Blachnicki stawiając przed Ruchem Światło-Życie wizję troski o każdego w prowadzeniu go do świętości:

"Ruch musi postawić sobie jako cel, jako ideał osiąganie dojrzałości chrześcijańskiej dla wszystkich grup każdego wieku, dla wszystkich stanów, to znaczy trzeba mówić o dojrzałości chrześcijańskiej dziecka, o dojrzałości chrześcijańskiej młodzieńca i o dojrzałości chrześcijańskiej dorosłych i o dojrzałości chrześcijańskiej rodziców. A dojrzałość chrześcijańska to nie jest sprawa rozwoju psychologicznego: kiedy będę dojrzały jako człowiek, to wtedy mogę być dojrzały jako chrześcijanin. Nie, bo dojrzałość chrześcijańska polega na tym, że ja, obojętnie w jakim wieku, w jakiej sytuacji, zawsze postępuję w moim życiu według słowa Bożego, że po prostu dla mnie zawsze normą, kryterium działania jest słowo Boże przyjmowane wiarą. Dziecko na swój sposób wierzy i stosuje się do słowa Bożego i młody człowiek na swój sposób przyjmuje słowo Boże i dla niego słowo Boże jest autorytetem. Ja staram się żyć według słowa Bożego, bo to jest Chrystus, który do mnie przemawia. I dorosły czyni w taki sam sposób. Każdy więc ma odniesienie do tego samego autorytetu, ale każdy na swój sposób, zależny od tego w jakiej jest sytuacji, w jakim wieku."