myślnazakończeniednia (dawno nie było i prawie cykl został zarzucony, no ale jednak nie :) )

Wchodzimy w niedzielę Dobrego Pasterza. Obecnie mocno związany jest ten czas z mówieniem o powołaniu choć nie jest to jedyny aspekt tej niedzieli.

To przede wszystkim doświadczenie prawy o zwycięskim Pasterzu jakim jest Chrystus. Pięknie o tym napisał papież Benedykt XVI w Spe Salvi:

„Prawdziwym pasterzem jest Ten, który zna także drogę, która wiedzie przez dolinę śmierci; Ten, który nawet na drodze całkowitej samotności, na której nikt nie może mi towarzyszyć, idzie ze mną i prowadzi mnie, abym ją pokonał. On sam przeszedł tę drogę, zszedł do królestwa śmierci, a zwyciężywszy śmierć, powrócił stamtąd, aby teraz towarzyszyć nam i by dać nam pewność, że razem z Nim można tę drogę odnaleźć. ”

Myślę, że dopiero w takiej perspektywie dużo lepiej mówić o gorliwości o służbę Bożą w Kościele. Doświadczenie życia ze Zwycięskim Pasterzem powinno prowadzić do gorliwości o innych aby i oni w mocy tej nadziei przeżywali życie. Brak powołań jest zawsze owocem braku żywej relacji z Jezusem: tak poszczególnych ludzi i całych wspólnot.

Prowadź nas Panie ku pełni życia i poszerz nasze serce abyśmy doprowadzili do Ciebie innych, żyjących w "nędzy i głodzie"