nazakończeniednia

Formując teraz dorosłe pokolenia wchodzące w doświadczenie charyzmatu Światło-Życie w ramach Domowego Kościoła, wracam i odświeżam tematy, które mnie kiedyś ukształtowały.

Jednym z największych skarbów jakie mi przekazał Ruch Światło-Życie w mojej młodości to zanurzenie w modlitwę słowem Bożym, przez praktykę nazwaną Namiotem Spotkania (nazwa nawiązuje do Exodusu i Mojżesza z 33 rozdziału księgi Wyjścia). Praktyka ta, to spotkanie z Bogiem Żywym mówiącym wciąż przez karty Pisma, bo ta sama historia zbawienia tam opisana ma kontynuację aż nie zakończy się czas przez Paruzję.

Codzienny pokarm słowa Bożego, który zaistniał regularnie od momentu mojego nawrócenia, czyli od blisko 18 lat kierował bardzo wiele moich życiowych decyzji. Słowo Boże było wezwaniem, pocieszeniem, umocnieniem, napomnieniem, walką o mnie. I tak jest do dziś.

Mój sposób modlitewnego słuchania w słowa Bożego, to podążanie cyklem czytań mszalnych w którym objawia się prawda o Chrystusie żyjącym i mówiącym dziś w Kościele: system czytań który opracowali "zwykli ludzie" tworząc współczesny lekcjonarz Pan wybiera i łączy fakty i Jego Głos w jedno "teraz".

"Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca." - list do Hebrajczyków