refleksjanazakończeniednia

Tu pamiątka z niedzieli Chrztu Pańskiego: moment kiedy Antonii Leszek staje się świątynią Trójcy Świętej oraz kiedy mocą Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa zostaje przeniesiony do grona ludu wybranego, świętego i kapłańskiego. Dziękuję Bogu, że mogłem w tym pośredniczyć.

Im bardziej uświadamiamy sobie, że umarliśmy i duchowo zmartwychwstali z Chrystusem przez moment chrztu, tym mniej straszna dla nas jest perspektywa naszej własnej śmierci, która zakończy wszystko co z takim wysiłkiem tu budujemy.

Umierając bowiem duchowo za życia, nie będziemy wyrywani siłą z tego świata jak niewolnicy, ale z podniesionymi rękoma wybiegniemy na spotkanie z naszym Umiłowanym Zbawicielem, Barankiem Bożym, którym żyliśmy karmiąc się Eucharystią.

Droga do tego dla większości z nas zaczęła się właśnie od tych niewinnych kropel.

"Wierzę, że będę oglądał dobra Pana, w ziemi żyjących"