refleksjanazakończeniednia

Dziś dotyczy jeszcze mojej ostatniej podróży do Donegal na północno-zachodnim skraju wyspy. Różne spotkania, ważne rozmowy a w nich odkrywanie Bożego działania poprzez obecność i posługę różnych osób. Te zachwyty nad drogami Bożej Opatrzności zawsze uczą pokory. Dobrze to uchwycił Sobór Watykański II w dokumencie o misjach (przy którym werbiści odegrali ważną rolę): To Bóg w Trójcy Świętej ukazuje się zawsze jako pierwszy w dynamizmie historii zbawienia, On zawsze jest przed nami, i to On dokańcza dzieła. Zaprasza nas jednak do uczestnictwa w tym dziele zbawiania świata i dobrze jest ucieszyć się z obecności innych, którzy również na to zaproszenie odpowiadają.

ps. A a do refleksji piosenka kapeli, która już nie istnieje :) Czy ktoś pamięta jeszcze skąd w Kościele pojawił się motyw bycia Stróżami Poranka? :) (tylko bez googla proszę :) - odpowiadamy z pamięci ;) )