naukavswiara #światwartości

Na koniec dnia nieco dłuższy cytat od ks. prof. Michała Hellera.

Pochodzi on z rekolekcji wygłoszonych jeszcze w latach 70'tych ale słowa aktualne do dziś. Polecam je szczególnie tym, którzy porzuciwszy wiarę młodości zachwycili się światem nauki do tego stopnia, że wydało im się (iluzorycznie), iż nauka da im odpowiedzi na wszystkie pytania i opisze całą rzeczywistość. Oddajmy głos księdzu Michałowi:

"Postawa naukowca wobec świata to postawa ascety abnegata. Wszystko to, co wykracza poza metodę „pomiarowo-matematyczną”, musi wykraczać poza krąg (ciasnych?!) zainteresowań naukowca. Nowożytne nauki powstały w momencie, kiedy uczeni wpadli na trop tej metody i przestali zadawać przyrodzie pytania, być może ciekawe, ambitne i bardzo pasjonujące, na które nie mogła ona odpowiedzieć, bo nie zostały wypowiedziane w zrozumiałym dla niej języku matematyki. Tym razem postawa ascetyczna okazała się niezwykle opłacalna. Sukcesy nauk empirycznych w krótkim czasie stały się tak zawrotne i tak trwałe, że ludzie bardzo często zapominają o ascezie, jaka je zrodziła, i wyobrażają sobie, że nauka jest zdolna odpowiedzieć na wszelkie możliwe pytania, z jakimi się tylko do niej zwrócimy. Tymczasem jest to jedno z najniebezpieczniejszych złudzeń. Metoda naukowa świetnie nadaje się do tego – w tym celu została przecież wynaleziona – aby wyciskać z przyrody zawarte w niej informacje. Ale człowiek nie żyje wyłącznie informacjami. Gdyby człowiekowi do życia wystarczał jedynie dopływ informacji, byłby on wyłącznie biochemiczną maszyną do porządkowania swoich elementów składowych. W centrum najbardziej ludzkich spraw znajduje się nie kategoria informacji, lecz kategoria wartości. Z chwilą gdy maszyna do przetwarzania informacji otwiera się na wymiar wartości, przestaje być maszyną – staje się Człowiekiem. Nauka milczy o wartościach. Ale nie można mieć o to do niej pretensji, tak jak nie można mieć pretensji do aptekarza, że nie sprzedaje kotłów parowych. Rozważanie wartości wykracza poza kompetencje nauki. Metoda wypracowana przez naukę, skuteczna w dziedzinie zdobywania informacji, jest całkiem bezsilna w dziedzinie ocen i wartości. Jest to bezsilność zasadnicza, wynikająca z istoty metody empirycznej. Niemożność bardziej zasadnicza niż próba zbudowania rakiety kosmicznej za pomocą obcęgów i młotka. Jeśli się chce metodą empiryczną pytać Wszechświat o wartości, Wszechświat pozostanie milczący. "

Link: http://www.copernicuscenter.edu.pl/wp-content/uploads/2013/09/walanus_120917_1646-3-620x440.jpg